2. Obciążniki – wykonane ze stali krążki, duże o średnicy 450 mm i wadze: 25 kg /kolor czerwony/ 20 kg /kolor niebieski/ 15 kg /kolor żółty/ 10 kg /kolor zielony/ oraz małe o wadze: 5 kg /kolor biały/ 2,5 kg /kolor czerwony 2 kg /kolor niebieski/ 1 kg /kolor zielony/ 0,5 kg /kolor biały/ 3. Zaciski – wykonane ze stali blokady uniemożliwiające zsunięcie się obciążników z gryfu. Każdy waży 2,5 kg /para 5 kg/.
Ewolucja programu olimpijskiego Podnoszenie ciężarów obecne było już w programie pierwszych nowożytnych Igrzysk Olimpijskich w Atenach w 1896. Od tego czasu podnoszenie ciężarów rozgrywane było podczas wszystkich igrzysk z wyjątkiem igrzysk w Paryżu (1900), Londynie (1908) i Sztokholmie (1912).
Pierwszym nowożytnym mistrzem olimpijskim w podnoszeniu ciężarów w podrzucie jednorącz był Brytyjczyk Launceston Elliot, który uzyskał wynik 71 kg, drugie miejsce zajął Duńczyk Viggo Jensen (57,2 kg) a trzecie Grek Aleksandros Nikolopulos. W podrzucie oburącz triumfował Viggo Jensen (111,5 kg), drugi był Launceston Elliot a trzeci Niemiec Carl Schuhmann.