Różnicowanie Do niektórych z zaburzeń i chorób, które należy brać pod uwagę podczas diagnostyki różnicowej, należą: zaburzenia lękowe uogólnione zaburzenia lękowe w postaci fobii zaburzenia afektywne (np. depresja agitowana) reakcja na ciężki stres lub zaburzenia adaptacyjne zespoły otępienne o organicznym podłożu (np. reakcja katastroficzna) zaburzenia psychotyczne.
Wśród chorób somatycznych, w przebiegu których mogą wystąpić objawy napadów paniki, wymienia się: nadczynność tarczycy napadową hipoglikemię guz chromochłonny nadnerczy (łac. pheochromocytoma) wypadanie płatka zastawki dwudzielnej tężyczkę ostrą chorobę niedokrwienną serca padaczkę.
Epidemiologia Nawracające stany paniki, o nasileniu będącym wskazaniem do ich leczenia, w populacji ogólnej w ciągu roku występują u 1,3% mężczyzn i 3,2% kobiet, zaś u dalszego 1% populacji stwierdzono zaburzenia lękowe z napadami paniki i agorafobią. Poza tym, u 3% populacji ogólnej w ciągu 6 miesięcy odnotowuje się występowanie napadów paniki o zbyt małym nasileniu lub częstotliwości, aby rozpoznać zaburzenia lękowe z napadami lęku. Występowanie napadów lęku, o nasileniu nieuzasadniającym rozpoznania zespołu lęku napadowego, w ciągu całego życia odnotowuje się u 5,6% populacji ogólnej. Badania epidemiologiczne wskazują także na częstą współchorobowość (ang.