Był to początek obrony Textus receptus, która trwa do dzisiaj, a wiodącą rolę odgrywa w niej Ruch „Tylko Król Jakub”.

Johann Albrecht Bengel (1687–1752), jeszcze jako student w Tybindze, zainteresował się 30 tysiącami wariantów Milla. W 1734 roku wydał grecki tekst NT, który był krokiem w stronę nowoczesnej krytyki tekstu. Zaproponował podział rękopisów na rodziny, plemiona i nacje. Bengel był zwolennikiem lekcji trudniejszych (lectio difficilior potior).

Johann Jakob Wettstein (1693–1754) z Bazylei wydał w 1731 roku Prolegomena ad Novi Testamenti Graeci, którego tekst różnił się od Textus receptus. Johann Jakob Griesbach (1745–1812) podzielił rękopisy na trzy grupy i był zdania, że żaden rękopis nie reprezentuje swej rodziny w czystej formie. Wettstein i Griesbach zarzucali, że na kształt textus receptus wpłynęły dogmaty, czego najbardziej wymownym przykładem jest Comma Johanneum z 1 J 5, 7. Griesbach przy doborze wariantów tekstowych był zwolennikiem lekcji krótszych (lectio brevior potior)J.J. Griesbach, Novum Testamentum Graece, (London 1809).

Karl Lachmann (1793–1851), w wydaniu z roku 1831, bez szczegółowych wyjaśnień, całkowicie porzucił Textus receptus i zastąpił go tekstem aleksandryjskim. Podjął się ustalenia tekstu, jaki funkcjonował około 380 roku.