Megalneusaurus (z gr. megas "wielki" + neusis "pływający" + sauros "jaszczur) jest nazwą rodzajową drapieżnego pliozaura żyjącego w późnej jurze (kimeryd, około 156-152 miliony lat temu).
Jest to jedyny znany pliozaur odkryty w formacji Sundance. Zwierzę znane jest z dość niekompletnych fragmentów odkopanych przez Wilbura Knighta w okolicach miasta Ervay, w stanie Wyoming, w roku 1895. Odkrywca napisał, że na znalezisko składały się: kompletna kończyna przednia, fragment obręczy barkowej, żebra i kręgi szyjne, grzbietowe oraz ogonowe. Jednakże nikt nie dysponuje omawianymi żebrami i kręgami, które być może zaginęły. Długość omawianej kończyny szacowana jest na około 1,5 metra, choć oryginalny opis przedstawiał wyolbrzymiony rozmiar ponad 2,2 metra. Kość ramienna, względnie wąska i długa, wydaje się być inna niż u innych pliozaurów.
Szacuje się, że długość zwierzęcia mogła wynosić 10-14 metrów. Oznacza to, że megalneuzaur przypominał pod tym względem liopleurodona. Był uważany za największego znanego pliozaura, do czasu odkrycia kronozaura.