Stanisław Miński herbu Prus III (ur. ok. 1561, zm. 1607 w Padwie) – podkanclerzy koronny w 1606 roku, wojewoda łęczycki w 1590 roku, kasztelan zakroczymski i liwski w 1588 roku, starosta osmoliński w 1588 roku, starosta liwski w 1591 roku, starosta tyszowiecki w 1594 roku, starosta płocki w 1595 roku, starosta sannicki w 1595 rokuZbigniew Anusik, W kręgu władzy i opozycji. Kariery faworytów królewskich a kariery opozycjonistów w dobie panowania Zygmunta III (1587–1632), w: Zbigniew Anusik, Studia i szkice staropolskie, Łódź 2011, s. 279., przedstawiciel dyplomatyczny Rzeczypospolitej w Państwie Kościelnym w 1594 rokuRocznik Służby Zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej według stanu na 1 kwietnia 1938, Warszawa 1938, s. 143..
Syn Kaspra, wojskiego warszawskiego i Doroty Goryńskiej z Ojrzanowa. Pochodził z rodziny szlacheckiej osiadłej na Mazowszu. Posiadał duży folwark i pałac w Mińsku Mazowieckim, ufundował ceglany kościół pw. Narodzenia NMP (dziś biały w centrum miasta).