(6) – cuma rufowa
Ponadto, gdy jednostka pływająca jest zacumowana nie burtą, lecz dziobem lub rufą, to cumą nazywa się zarówno linę biegnącą w stronę brzegu, jak i tę drugą, biegnącą w stronę wody, np. do boi cumowniczej. Potocznie wszystkie liny cumownicze nazywa się cumami, także przy holowaniu.
W przypadku grubych lin z włókien roślinnych, ich rdzeń może mieć tzw. duszę, czyli włókna nasączone smołą, tłuszczem mineralnym lub innym środkiem zapobiegającym gniciu. Na liny cumownicze nakłada się niekiedy specjalne tarcze w kształcie pierścieni obejmujących pełny obwód liny, w celu uniemożliwienia przedostania się z brzegu na jednostkę zwierząt, np. szczurów. W przypadku małych jednostek przyjmuje się, że lina cumownicza powinna mieć ok. półtorej długości łodzi, tymczasem na dużych jachtach co najmniej jej dwukrotność.
Wyposażenie jachtu w cumy oraz urządzenia cumownicze w Polsce określają przepisy Polskiego Rejestru Statków.
Zobacz też
kotwica
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Olinowanie (żeglarstwo)
da:Fortøjning de:Anlegemanöver en:Mooring (watercraft) es:Jarcia de amarre fr:Amarrage (maritime) id:Tambat it:Ormeggio lt:Švartavimas
no:Fortøyning pt:Amarra sv:Förtöjning