Po wybuchu I wojny światowej znalazł się na froncie, walcząc przeciwko wojskom bułgarskim. W 1916 roku wziął udział we frondzie przeciwko królowi Konstantynowi I, opowiadając się po stronie rządu republikańskiego Elefteriosa Wenizelosa. Początkowo dowodził kompanią, następnie został szefem sztabu dywizjiRuch oporu na Bałkanach, s. 11., która podporządkowała się rządowi republikańskiemu. Za udział we frondzie został wydalony z wojska. Powrócił do wojska w 1917 roku, w stopniu majora, pełnił funkcje sztabowe i dowódcze. W 1920 roku po powrocie do władzy króla Konstantyna I powtórnie zwolniony z wojska i skazany na zesłanie. Początkowo przebywał w Kalamacie, następnie w Gythio.
W 1922, po przewrocie wojskowym i abdykacji króla Konstantyna I powrócił do wojska, obejmując stanowisko w sztabie 2 Korpusu Armijnego. W latach 1923–1924 przebywał na studiach wojskowych we Francji. W 1924 roku, po zdetronizowaniu króla Jerzego II i proklamowaniu republiki, został wezwany do Grecji i w stopniu podpułkownika objął stanowisko dyrektora dydaktycznego w Akademii Wojskowej w AtenachOficjalna i historyczna nazwa: Σχολή Ευελπίδων – Szkoła Kadetów. To najstarsza grecka szkoła wojskowa, założona w 1828 r. Warunkiem przyjęcia jest bardzo dobrze zdana matura, podstawowy cykl nauki trwa 4 lata, aktualnie kształcą się tu kadry wojsk lądowych.