Następnie w lutym 1901 r. do użytku oddano odchodzący od głównej linii krótki odcinek do stacji Rudy-Paproć. W kwietniu 1902 przedłużono linię do Markowic. Na nowym fragmencie linii zbudowano stacje Szymocice, Nędza oraz Babice. 17 maja 1903 linia osiągnęła ostateczną długość, a na jej końcu otwarto stację Racibórz-Płonia. Plany przedłużenia linii do centrum Raciborza nie doszły do skutku, podobnie jak plany połączenia Rud z kopalnią „Emma” (obecnie „Marcel”) przez Rybnik oraz z kopalnią Dębieńsko poprzez Nieborowice. Pomimo planów szlaku nigdy nie zelektryfikowano.
Okres Międzywojenny W okresie międzywojennym zwiększono tabor kolejowy; w 1919 r. zakupiono parowóz firmy Borsig Tx6 (układ osi D), w 1925 następne 2 parowozy T40 firmy AEG, będące najsilniejszymi jednostkami w taborze Górnośląskich Tramwajów Parowych. 25 maja 1939 roku pociągi przestały kursować do końcowej stacji Racibórz-Płonia, gdyż ta została zniszczona z powodu powodzi, która przerwała pobliskie wały.