Przez 2 następne lata, do rozwiązania 31 grudnia 1993 roku z kopalnią Gliwice umowy bocznicowej z linii korzystały jeszcze pociągi towarowe.
Czasy współczesne W 1993 roku stację przekazano Towarzystwu Miłośników Górnośląskiej Kolei Wąskotorowej, na czele którego stał Tadeusz Popiel. Działania Towarzystwa i jego prezesa oceniane są negatywnie. Pomimo tego, że do 1995 roku linia była całkowicie przejezdna i nie wymagała prac remontowych, nie podjęto prób przywrócenia ruchu pasażerskiego, nawet w celach turystycznych. Stacja była całkowicie zamknięta dla zwiedzających. Lokalni miłośnicy kolei wspominają prezesa i kierowane przez niego stowarzyszenie jako nieprzyjazne (wbrew swojej nazwie) lokalnych działaczom. 24 stycznia 1994 r. formalnie udostępniono stację do zwiedzania. W 1998 odbudowano parowóz Pw53, jednak uczyniono to kosztem zniszczenia innych parowozów: Px48 oraz Tw53, nie będącego zresztą własnością Towarzystwa, a jednostką wypożyczoną przez Muzeum Górnictwa Węglowego w Zabrzu. Drugi z należących do lokomotywowni parowozów Pw53 został sprzedany do Anglii. Transakcja budzi wątpliwości co do zgodności z prawem.