Bejnart I (Beynart I) – polski herb szlachecki.
Opis herbu Opis historyczny Juliusz Ostrowski blazonuje herb następująco:
Opis współczesny Opis skonstruowany współcześnie brzmi następująco:
Na tarczy w polu czerwonym krokiew srebrna, a na niej dwie takież belki, z których górna mniejsza.
W klejnocie siedem pawich ogonów.
Labry herbowe czerwone, podbite srebrem.
Geneza Najstarszym znanym wizerunkiem herbu jest autograf z 1568 roku należący do Gieysztora. Według Juliusza Ostrowskiego, początki herbu są nieznane.
Herbowni Lista herbownych w artykule sporządzona została na podstawie wiarygodnych źródeł, zwłaszcza klasycznych i współczesnych herbarzy. Należy jednak zwrócić uwagę na częste zjawisko przypisywania rodom szlacheckim niewłaściwych herbów, szczególnie nasilone w czasie legitymacji szlachectwa przed zaborczymi heroldiami, co zostało następnie utrwalone w wydawanych kolejno herbarzach. Identyczność nazwiska nie musi oznaczać przynależności do danego rodu herbowego. Przynależność taką mogą bezspornie ustalić wyłącznie badania genealogiczne.