Franciszek Gawełek (ur. 4 lutego 1884 w Radłowie, zm. 8 września 1919Polski Słownik Biograficzny. T. 7. S. 315 w Częstochowie) – polski etnograf, nauczyciel gimnazjalny.
Życiorys Urodził się 4 lutego 1884 w Radłowie jako czwarty syn w wielodzietnej rodzinie Jana (ur. 1840, zm. przed 1909) i Tekli z domu Dulian. Był bratem m.in. Józefa (ur. 1879, nauczyciel, kierownik szkoły w Woli Radłowskiej) i Marii (1887-1965, po mężu Hrycaj).
Uczył się w szkole podstawowej w rodzinnym Radłowie. Od 1899 kształcił się w C. K. I Gimnazjum w Tarnowie, gdzie w 1907 ukończył z odznaczeniem VIII klasę oraz zdał egzamin dojrzałości z odznaczeniem. Od 1907 do 1912 odbywał studia w zakresie archeologii prehistorycznej, etnografii oraz antropologii na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego u boku profesorów Włodzimierza Demetrykiewicza i Juliana Talko-Hryncewicza. Podczas studiów otrzymywał stypendium im. dr. Józefa Katarzyńskiego (przyznane przez Akademię Umiejętności w 1907) i stypendium H. Wohla (przyznane przez AU w 1910). 21 kwietnia 1913 otrzymał stopień naukowy doktora filozofii w dziedzinie etnologii na podstawie trzech prac naukowych. W późniejszych latach ogłosił wiele prac poświęconych obrzędom ludu polskiego. Publikował również w krakowskim dzienniku „Nowa Reforma”.