Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, w 1919 otrzymał nominację na kierownika planowanej Katedry Etnografii na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.
8 września 1919 uległ wypadkowi podczas polowania w majątku hrabiego Stanisława Tarnowskiego, gdy upadł z konia, po czym zmarł w Szpitalu Najświętszej Marii Panny w Częstochowie w nocy z 8 na 9 września 1919 (formalnie przyjęto datę śmierci 9 września 1919). Pierwotnie został pochowany w tym mieście 11 września 1919, po czym w listopadzie 1919 jego szczątki przeniesiono do grobowca rodzinnego na cmentarzu w rodzinnym Radłowie.
Jego siostrzenicą była Aleksandra Żyłka-Żebracka (córka Marii Hrycaj z domu Gawełek), zamężna z płk. Zygmuntem Żyłką-Żebrackim.
Publikacje Czarownik z Rząchowy w pow. Brzeskim (1909, także w MAAE, t. X (1910)) Przesądy, zabobony i środki lecznicze i wiara ludu w Radłowie w pow. brzeskim (1908) Kilka słów o mieszkańcach Jaworzna na Śląsku (1909) Konik zwierzyniecki (1910, także w: „Rocznik Krakowski” Tom XVIII/1919, s.