SS Panna Wodna – polski statek pasażerski żeglugi przybrzeżnej z lat po II wojnie światowej, przebudowany z niemieckiego trałowca.
Historia Budowę jednostki rozpoczęto w stoczni Lindenau w Kłajpedzie, jako niemieckiego trałowca M 295 typu (budowano tam trałowce M 291 - 297 o numerach stoczniowych 82 - 88). W 1944 roku doszło do wodowania kadłuba i zamontowania na nim maszyn i kotłów parowych. W związku z postępami Armii Czerwonej, został przeholowany do Gdyni, gdzie nieukończony kadłub zatonął lub został zatopiony przy dawnym nabrzeżu firmy Paged (ob. Nabrzeże Islandzkie). Prawdopodobnie został zatopiony przed wyzwoleniem miasta w marcu 1945, lub według innej wersji zatonął na skutek ataku lotniczego w grudniu 1944. Po wojnie wrak został przejęty przez Polskę.
Przed sierpniem 1946 roku wrak został podniesiony, przy czym szczegóły tego nie są znane. Zdecydowano następnie wyremontować i ukończyć kadłub jako statek pasażerski „białej floty”. Projekt przebudowy został opracowany w 1947 roku na Wydziale Budowy Okrętów Politechniki Gdańskiej, po czym podjęto jego przebudowę w Stoczni Nr 1 (późniejszej Stoczni Gdańskiej). 1 czerwca 1948 przebudowę ukończono i statek oddano armatorowi – Żegludze Gdańskiej MZKGG, przejętej w marcu 1949 przez Żeglugę Przybrzeżną w Gdańsku.