Na zagranego asa trefl, W musi wyrzucić małego pika, a rozgrywający może teraz pozbyć się z dziadka niepotrzebnego już waleta kier. Rozgrywający gra teraz pika do króla i wychodzi w asa kier stawiając w przymusie obrońcę E. Jest to przymus nieautomaryczny i niepozycyjny.
(4) ♠ 2 ♥ A K 8 ♦ D ♣ - ♠ D 5 ♠ W 8 ♥ D W 9 ♥ 3 ♦ - ♦ K ♣ - ♣ 3 ♠ A 3 ♥ 2 ♦ D ♣ A
Po zagraniu asa trefl, W stoi w przymusie w kolorach starszych i musi odrzucić pika, rozgrywający gra teraz dwa kiery i E staje w przymusie karowo-pikowym. Ten przykład to przymus automatyczny i pozycyjny.
W przymusach podwójnych, druga karta prowadząca musi się znajdować w innej ręce niż pierwsza karta prowadząca, a groźba podwójna (kolor w którym obaj obrońcy mają zatrzymania) jest zawsze w tej samej ręce to w której jest pierwsza karta prowadząca. W przykładach (1) i (2) drugi przymus zostaje wykonany w następnej lewie po pierwszym przymusie - w tych przykładach druga karta prowadząca stanowi wejście do dziadka.