W 1780 roku powstała tzw. Liga Zbrojnej Neutralności wymierzona przeciw gwałceniu przez brytyjskie statki nietykalności okrętów państw neutralnych w wojnie W. Brytanii, przeciw jej koloniom w Ameryce i Francji. Pierwszym ogniwem ligi była konwencja rosyjsko-duńska 28 czerwca (kalendarz juliański)/ 9 lipca 1780 (kalendarz gregoriański). Kolejną konwencję 21 lipca/1 sierpnia 1780 podpisali w Petersburgu szwedzki ambasador Johan Fredrik von Nolcken i rosyjski kanclerz Iwan Ostermann.
Jesienią 1783 roku Gustaw III zlecił Nolckenowi rozpoczęcie rozmów w celu zawiązania sojuszu szwedzko-rosyjskiego. Rosjanie jednak dość szybko zorientowali się, że Szwedzi chcą sojuszu tylko po to by móc bezpiecznie uderzyć na Norwegię należącą do sprzymierzonej z Rosjanami Danii. Stosunki szwedzko-rosyjskie uległy pogorszeniu, aż 23 lipca 1788 roku Johan Fredrik von Nolcken złożył na ręce Katarzyny II oficjalną deklarację wojenną.
Do Szwecji powrócił w 1788 roku.