Bitwa pod Seonghwan – pierwsze starcie lądowe wojny chińsko-japońskiej, stoczone 29 lipca 1894 roku pod wsią Seonghwan niedaleko miasta Asan w Korei, pomiędzy armią japońską a chińską.
Po wymuszonej przez Japończyków zmianie władzy w Korei 23 lipca 1894, stało się jasne, że starcie, do którego Chińczycy i Japończycy przygotowywali się od jakiegoś czasu, wzmacniając swe siły, jest nie do uniknięcia: obie strony dążyły do wyparcia przeciwnika z Korei, by zdobyć w niej pełnię wpływów. W trakcie wzmacniania sił doszło do potyczki morskiej pod Pungdo niedaleko Asanu, w której japońskie krążowniki zatopiły brytyjski transportowiec wiozący 1,2 tys. chińskich żołnierzy.
Wobec rozpoczęcia de facto walk, choć jeszcze nie de iure wojny, japońska Armia Cesarska wyruszyła z Seulu w celu zdobycia portowego miasta Asan. Chińczycy, obawiając się odcięcia nad brzegiem morza, zajęli silną pozycję na północny wschód od Asanu, na wzgórzach koło Seonghwan. Naturalnie obronne pozycje za dwoma niewielkimi rzeczkami (na których zerwali mosty) wzmocnili usypując sześć redut, chronionych dodatkowo zasiekami. Chińskie siły liczyły ok. 2,5 tys. żołnierzy (nie dotarł następny tysiąc, który utonął w wyniku starcia pod Pungdo).