Geologia Großvenediger jest zbudowany ze skał metamorficznych, głównie z tzw. gnejsu centralnego (niem. Zentralgneis), tworzącego rdzeń Alp Centralnych. Gnejsy te ujawniają się w tzw. Tauryjskim Oknie Tektonicznym, w którym spod osadowych i częściowo krystalicznych skał Alp Centralnych odsłaniają się niezgodnie leżące po nimi gnejsy centralnie. W otoczeniu szczytu wyraźne są formy rzeźby lodowcowej, a procesy tworzące je aktywne są do chwili obecnej. Zarówno północne, jak i południowe stoki szczytu, a także sam jego wierzchołek pokryte są lodowcami. Lodowce wypełniają też wielkie, wyżłobione przez nie kotły znajdujące się zarówno po północnej, jak i południowej stronie szczytu.
Turystyka Pomimo znacznej wysokości Großvenediger jest dostępny zarówno od strony północnej jak i południowej.
Najłatwiejsza droga prowadzi od strony południowej. Punktem wyjścia jest schronisko Defreggerhaus. Droga biegnie łagodnie nachylonym lodowcem. Ze względu na obecność szczelin wymagane jest użycie sprzętu alpinistycznego (czekan, raki, lina). Czas wejścia ze schroniska na szczyt wynosi około 3 h.