Randower Kleinbahn – w większości nieistniejąca, jednotorowa, niezelektryfikowana normalnotorowa linia kolejowa, która łączyła stację Stöven (Stobno Szczecińskie) ze stacją Neuwarp (Nowe Warpno). Linia miała długość 48,7 km.
Po 1945 linia została przecięta granicą polsko-niemiecką w dwóch miejscach i wobec tego skrócona do stacji Dobra Szczecińska. Oznaczono ją jako linię kolejową nr 429.
Historia Randower Kleinbahn do 1945 W 1892 podjęto starania o połączenie huty szkła w Stolzenburger Glashütte z linią kolejową Bützow – Szczecin. W 1895 w Szczecinie założono spółkę Randower Kleinbahn AG z kapitałem zebranym przez państwo pruskie, prowincję Pomorze, powiat Randow, dyrekcję lasów i prywatnych udziałowców. Budowę i eksploatację lokalnej kolei powierzono przedsiębiorstwu . Linia ze Stobna do Glashütte została otwarta 10 maja 1897. Była to wówczas linia wąskotorowa o rozstawie szyn 750 mm.
Wkrótce powstały plany przedłużenia linii do Ueckermünde, ale nie zostały one zrealizowane ze względu na zakładaną niewielką rentowność. W 1905 linię przedłużono jednak do Nowego Warpna, a nowe połączenie początkowo kończyło się prowizorycznie na obrzeżach miasta. W tym czasie zmieniono rozstaw szyn z wąskiego na normalny. Budowę stacji końcowej zakończono 10 października 1906.