mały|Cerkiew pw. Narodzenia Bogurodzicy thumb|Cerkiew pw. św. Trójcy z XVI w. thumb|Dom w stylu modernizmu lat 30. przy Rynku w Szczercu Szczerzec (ukr. Щирець) – osiedle typu miejskiego w rejonie lwowskim (do 2020 roku w rejonie pustomyckim) obwodu lwowskiego Ukrainy nad potokiem Szczerek; 5289 mieszkańców (2023), w 2001 było ich 5496.
Znajdują tu się stacja kolejowa Szczerzec II oraz przystanek kolejowy Szczerzec I, położone na linii Lwów – Stryj – Batiowo.
W granicach Szczerca znajdują się dawniej odrębne wsie Ostrów, Zagródki i Rosenberg.
Historia Najprawdopodobniej już w XII wieku istniał tutaj ruski gród warowny, który został zniszczony podczas najazdów tatarskich w XIII wPodbój Rusi: 1223, 1236–1240, najazdy na Polskę: 1241, 1259–1260, 1287–1288..
W 1391 r. Jan Tarnowski (zm. 1409), wojewoda sandomierski i starosta ruski ufundował parafię katolicką, a w 1397 miejscowość otrzymała prawa miejskie z rąk króla Polski Władysława Jagiełły.
W XVI i XVII wieku miejscowość kilkakrotnie była niszczona przez najazdy tatarskie, oraz przez wielki pożar w 1638 roku. W tym okresie Szczerzec zasłynął z wyrobu gipsu i wapna.
W 1772 w wyniku I rozbioru Polski miasto (należące wtedy do Potockich) weszło w skład Galicji.