mały|strona kodeksu z tekstem 1 Tm 3,16-4,14 Kodeks Kaburis (Codex Khaboris, albo Codex Khabouris) – późny syryjski rękopis Nowego Testamentu. Zawiera kompletny tekst Nowego Testamentu w przekładzie Peszitty i reprezentuje tzw. kanon syryjski (22 księgi). Brakującymi księgami są: 2. List Piotra, 2. List Jana, 3. List Jana, List Judy i Apokalipsa św. Jana. Księgi te w kościele wschodnim (greckim) i zachodnim weszły do kanonu jeszcze w wieku IV. Metodą węgla 14C datowany jest na XII wiek, co potwierdza paleografia.
Tekst kodeksu, napisany został syryjskim alfabetem w grafice EstrangeloEstrangela – najwcześniejsza odmiana pisma syryjskiego. jest w wysokim stopniu zgodny ze standardowym tekstem Peszitty (przekład Biblii na język syryjski). Jedynie sześć stron w Ewangelii Mateusza, mianowicie: 13, 14, 39, 40, 53 i 54 napisane zostały grafiką nestoriańskąJedna z dwóch późniejszych odmian pisma syryjskiego, powstałych z estrangela. Ta druga to jakobicka.. Ostatnia partia Listu do Hebrajczyków, który w syryjskim kanonie wyznaczał koniec Nowego Testamentu, została mocno uszkodzona i niektóre jej partie są nieczytelne.