Gulden duński (duń. Gylden) – złota lub srebrna moneta duńska, używana od końca XV wieku.
Pierwsze guldeny pojawiły się w Danii za panowania króla Jana II, który ulegając wpływom niemieckim postanowił w 1490 roku wprowadzić na rynek swojej monarchii monetę podobną do powszechnego w Cesarstwie guldena reńskiego. Ponieważ duński gulden był bity ze złota gorszej próby, zawierał początkowo 2.4 gramów czystego złota. We wprowadzonym przez króla Jana systemie gulden stanowił 1/6 duńskiego nobla. W stosunku do monet srebrnych starano się zachować relację, według której gulden wart był 24 szylingi (czyli 1 i 1/2 marki).
Ordynacja Chrystiana II z 1514 roku obniżyła zawartość czystego złota w guldenie do 2.35 gramów. Wprowadzono jednocześnie srebrne guldeny, zawierające 23.68 gramów czystego srebra, równe co do wartości złotym guldenom. Utworzony został teraz następujący system monetarny, obejmujący monety złote i srebrne:
monetaGuldenMarkaSzylingWitenBlafertFenigNobel691444328641728Gulden3/22472144288Marka164896192Szyling3612Witen24Blafert2