wywołanie systemowe madvise.
Zasady projektowania pamięci podręcznej Część systemu komputerowego zajmująca się buforowaniem danych powinna charakteryzować się następującymi właściwościami: powinna być jak najbardziej automatyczna jej działanie nie powinno wpływać na semantykę pozostałych części systemu powinna w jak największym stopniu poprawiać wydajność systemu w warunkach rzeczywistej pracy
Projektując pamięć podręczną, rozpatruje się pewne typowe warunki, w jakich będzie ona wykorzystywana. Program korzystający z pamięci podręcznej ma więcej informacji na temat użycia pamięci w najbliższym czasie, i wydajność systemu można polepszyć, jeśli zrezygnuje się z pełnej automatyzacji, a pozwoli na dawanie pamięci podręcznej sugestii co do właściwego zachowania w danej sytuacji. W ten sposób działa m.in. wywołanie systemowe madvise, specjalne instrukcje asemblera na niektórych procesorach, nagłówki kontroli pamięci podręcznej w HTTP; wiele systemów zarządzania bazami danych pozwala też na przekazywanie kontrolerowi pamięci sugestii.