Oprócz polityki gazeta zajmowała się popularyzacją litewskiej kultury i życia społecznego, publikowała dodatek kulturalny „Liuosoji valanda” („Godzina trzecia”), rolniczy „Mūsų ūkis” („Nasze gospodarstwo”).
Na czele pisma formalnie stał Antanas Smetona, jednak bieżącą działalnością redaktorską zajmowali się Petras Klimas i Liudas Noreika. Po przeniesieniu rządu z Wilna do Kowna w wyniku okupacji bolszewickiej zaprzestano wydawania pisma, zastępując je „Lietuvą” („Litwą”).
Ponowne wydawanie dziennika 1 lutego 1928 roku po ośmioletniej przerwie ukazał się kolejny numer „Lietuvos Aidas”, który zastąpił „Lietuvę” i „Lietuvisa”. Na czele redakcji stali: Valentinas Gustainis (1928–1932), Ignas Šeinius (1932–1934) i Vytautas Alantas (1934–1939). Od października 1935 roku pismo ukazywało się dwa razy w ciągu dnia: rano i po południu, a od maja 1939 roku trzykrotnie pod nazwami „Rytinis Lietuvos aidas” („Poranne Echo Litwy”), „Lietuvos aidas” („Echo Litwy”) i „Vakarinis Lietuvos aidas” („Wieczorne Echo Litwy”). Gazeta składała się przeciętnie z 14–16 stron, w 1939 roku była największą i najpopularniejszą gazetą na Litwie, jej nakład osiągnął 90 tys. egzemplarzy. Ostatni numer (5544) został opublikowany 16 czerwca 1940 roku, dzień po wkroczeniu Armii Czerwonej na Litwę.