Od 1985 na emeryturze.
Członek Związku Zawodowego Dziennikarzy RP, Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich (1951–1982), Stowarzyszenia Dziennikarzy PRL, ZAiKSu, PZPR (1956–1988).
Odznaczenia, nagrody i wyróżnienia: „Medal 25-lecia SDP”, Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal 40-lecia Polski Ludowej.
Jego pierwsza żona, Alina Azembska, była m.in. redaktorem naczelnym miesięcznika „Morze”. Syn Robert (ur. 1964) jest dziennikarzem ekonomiczno-finansowym. Pochowany na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kwatera 14N-2-15).
Twórczość (wybór) Atak na Jastarnię (1954) Czy Stanisław Talarek musiał umrzeć? (wespół z Lucjanem Wolanowskim; Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1955; Wyd. Kraj 1955) Krzyże i korona. Reportaż znad ujścia Wisły (Iskry 1956) Malavita (Iskry; seria: „Naokoło świata”) Pożegnanie z białym kaskiem (Iskry 1962, seria: „Świat się zmienia”) Un gigante de acero revive a Cracovia: Nowa Huta, simbolo de Polonia (Hawana 1962) Sprzymierzeni z Jehową. Opowieści biblijne (ilustr.