Po przypłynięciu do Nowego Jorku obie wróciły do Anglii. Esther wyszła ponownie za mąż. Evę – jak sama wspomniała w 1993 roku – dręczyły koszmary związane z katastrofą. Aby zlikwidować swój lęk przed morzem, zamknęła się w kabinie statku na cztery dni.
Wspomnienia z Titanica Mająca wówczas 7 lat, Hart zapamiętała wiele wydarzeń z 14 kwietnia 1912 roku:
Przed wejściem na pokład Titanica nigdy wcześniej nie widziałam statku na żywo, a ten był bardzo duży. Wszyscy pasażerowie byli bardzo podekscytowani. Kiedy zeszliśmy do kabiny moja matka powiedziała ojcu, że nie będzie spała każdej nocy. I rzeczywiście tak zrobiła.
Widziałam jak statek tonie. Nie zamykałam oczu i nie spałam w ogóle. Tego nikt nie mógł zapomnieć.
Pamiętam kolory, dźwięki, wszystko. Najgorsze co pamiętam to krzyki.
Zdawało się, że wszyscy utonęli, a świat zatrzymał się w miejscu. Nie było nic tylko śmiertelna cisza w ciemną noc z gwiazdami nad głową.
Zespół grał pieśń Być bliżej Ciebie chcę, która często jest śpiewana w kościele.
Widziałam doskonale jak statek przełamał się na pół.
Życie dorosłe Przez całe swoje życie pracowała w kilku zawodach.