thumb|250px|GNU C Library GNU libc (glibc lub libc6) – wersja standardowej biblioteki języka C, stworzona w ramach projektu GNU.
Udostępnia funkcjonalność wymaganą przez UNIX 98, Single UNIX Specification, POSIX (1c, 1d i 1j) oraz część funkcjonalności wymaganej przez normę ISO C99, a dodatkowo rozszerzenia uznane za konieczne lub użyteczne w trakcie tworzenia GNU.
Historia Glibc została napisana przez Rolanda McGratha pracującego dla FSF w latach 80. XX wieku.
W lutym 1988 roku FSF określiła glibc jako prawie spełniającą funkcjonalność wymaganą przez ANSI C. W roku 1992 miała zaimplementowane funkcje ANSI C-1989 i POSIX.1-1990.
Linuksowy fork We wczesnych latach 90. XX wieku programiści jądra Linux – po tym jak FSF zbyt wolno reagowała na ich prośby o dodanie nowych funkcjiW latach 1993–1994 glibc była „wąskim gardłem” Linuksa. Ponieważ wielu użytkowników dodawało do jądra swe własne funkcje, ludzie pracujący w projekcie GNU nad utrzymaniem glibc zostali wkrótce przytłoczeni nadmiarem żądań. Część użytkowników Linuksa, sfrustrowanych opóźnieniami i szerzącym się przekonaniem o rozlazłości projektu GNU, domagała się „rozwidlenia” działań i stworzenia równoległej do glibc biblioteki C. – zrobili rozgałęzienie glibc, nazywając je „Linux C Library”.