W pierwszych miesiącach 1656 chorągiew podczaszego koronnego Jana Zamoyskiego wzięła udział w wyprawie Stefana Czarneckiego w Sandomierskie. Liczyła wtedy 150 koni. W bitwie pod Gołębiem straciła 13 koni.
W pierwszym kwartale 1656 liczyła ponad 100 koni. Chorągiew wzięła udział w bitwie pod Warszawą pod koniec lipca 1656.
Zrujnowana prowadzeniem walk na kilku frontach w latach 50. XVII wieku Rzeczypospolita podjęła jeszcze jeden wysiłek i wystawiła siły zbrojne liczące około 60 000 koni i porcji. Przygotowania czynione w 1660 do kampanii przeciw Rosji cechowało tworzenie wielu nowych jednostek. Chorągiew wojewody sandomierskiego Jana Zamoyskiego pod dowództwem Gabriela Silnickiego liczyła 138 koni.
Chorągiew wzięła udział w walkach z armią rosyjską Wasyla Szeremietiewa pod Lubarem i pod Cudnowem i z dążącą jej na odsiecz armią kozacką Jerzego Chmielnickiego (atamana Tymofieja Cieciury).
Później dowódcami byli też Konstanty Denerkatt, a od 1 sierpnia 1667 strażnik koronny Mikołaj Sieniawski.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Chorągwie husarskie koronne Kategoria:Oddziały I Rzeczypospolitej biorące udział w wyprawie cudnowskiej (1660) Kategoria:Oddziały wojskowe Zamoyskich herbu Jelita Kategoria:Jazda koronna w dobie potopu szwedzkiego Kategoria:Jazda koronna w dobie wojny polsko-rosyjskiej (1654–1667) Kategoria:Jazda koronna w dobie powstania Chmielnickiego