W latach 1919–1925 nie uczestniczył w życiu politycznym. Po zamachu majowym w 1926 zaangażował się po raz kolejny w prorządowe organizacje konserwatywne. W 1930 został wybrany do Senatu w województwie łódzkim, a w 1935 został senatorem z nominacji Prezydenta RP. W drugiej połowie lat trzydziestych stał się krytykiem rządu. Po II wojnie światowej zamieszkał w Zalesiu i poświęcił się pracy literackiej. Publikował między innymi w „Tygodniku Powszechnym”.

Zmarł 17 marca 1952 w Zalesiu Dolnym. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 171-1-27).

Jego żoną była Elżbieta hr. Plater-Zyberk z Broelu (1887–1924). Ich dziećmi byli Maria (1908–2004), Wojciech (1910–1999), Henryk (1912–1984), Weronika (1913–1919), Elżbieta (1919–1922).

Po jej śmierci ożenił się z Katarzyną (Katie) Clinton (1887–1973), Angielką, która była przyjaciółką jego żony i nauczycielką dzieci.

Ordery i odznaczenia Wielka Wstęga Orderu Odrodzenia Polski (13 lipca 1935) Złoty Wawrzyn Akademicki (4 listopada 1937) „za zasługi dla dobra literatury”.

Przypisy

Linki zewnętrzne