Ustawiony na moc 10 ton (niska) pocisk mógł wyprodukować natychmiastową śmiertelną dawkę promieniowania (ponad 10000 remów) w promieniu 150 m i prawdopodobnie śmiertelną dawkę (około 600 remów) w promieniu 400 m.
Głowicę przetestowano 7 lipca 1962 podczas testów broni nuklearnych Little Feller II, a sam pocisk wystrzelono (używając wyrzutni 155 mm ) podczas kolejnych testów (Little Feller I) z dystansu 2,7 km 17 lipca. Była to ostatnia atmosferyczna próba jądrowa przeprowadzona na Poligonie Nevada.
Produkcja pocisków „Davy Crockett” zaczęła się w 1956 i wyprodukowano ich w sumie 2100 sztuk. Armia amerykańska miała je na wyposażeniu w latach 1961–1971.
W kulturze W grze Metal Gear Solid 3, radziecki pułkownik GRU Volgin odpala fikcyjny odpowiednik pocisku „Davy Crockett” (wersja obsługiwana i przenoszona przez jednego człowieka) ze śmigłowca Mi-24 Hind-A, celując w placówkę badawczą kontrolowaną przez wrogą frakcję. Pocisk „Davy Crockett” dostarczyła mu amerykańska agentka, która zbiegła na stronę radziecką. W grze Metal Gear Solid: Portable Ops, porucznik Cunningham, specjalista do przesłuchań z oddziału FOX, grozi odpaleniem pocisku „Davy Crockett” produkcji radzieckiej w St.