Rejon brodzki (ukr. Бродівський район) – dawna jednostka administracyjna Ukrainy, a wcześniej Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, funkcjonująca w latach 1940–1941 i 1944–2020, należąca do obwodu lwowskiego. Siedzibą rejonu były Brody.
Większa część obszaru rejonu leżała na Równinie Brodzkiej (średnia wysokość 240 m n.p.m.), należącej do „małego Polesia”. Południowy wschód rejonu przecina Pasmo Wierchobuskie Wyżyny Podolskiej (najwyższy punkt Wysokyj Kamiń – 440 m n.p.m.). Według ukraińskiego spisu powszechnego z 2001 r. w rejonie żyło 63 900 ludzi, w tym 1000 Rosjan (1,6%) i 200 (0,3%) Polaków. Jego powierzchnia wynosiła 1157 km².
Historia 17 stycznia 1940, na podstawie dekretu Prezydium Rady Najwyższej USRR o podziale na rejony zachodnich obwodów USRR, w obwodzie lwowskim utworzono 37 rejonów, w tym rejon brodzkiХроніка за 17 січня 1940 року на сайті Інститут історії України НАН України., który objął obszary usytuowane przed II wojną światową w powiecie brodzkim w województwie tarnopolskim: miasto Brody całą zniesioną gminę Koniuszków całą zniesioną gminę Leszniów większą część zniesionej gminy Stanisławczyk (bez gromad Rażniów i Ruda BrodzkaWłączono je do rejonu ponikowickiego) część zniesionej gminy Suchowola (tylko gromady Dytkowce, Gaje Dytkowieckie i