Józef Aleksy Putek (ur. 4 lipca 1892 w Wadowicach, zm. 10 maja 1974 w Choczni) – polski doktor praw, pisarz i polityk ruchu ludowego. Poseł na Sejm Ustawodawczy (1919–1922), na Sejm II RP I, II i V kadencji, do Krajowej Rady Narodowej oraz na Sejm Ustawodawczy (1947–1952). W latach 1946–1948 minister poczt i telegrafów.
Życiorys Był synem cieśliTadeusz Mołdawa: Ludzie władzy 1944–1991, Warszawa 1991, s. 414. Franciszka i Anny z domu Fluder. Szkołę powszechną ukończył w Choczni. Od 1902 uczył się w gimnazjum w Wadowicach, a od 1910 do 1912 w gimnazjum im. Bartłomieja Nowodworskiego w Krakowie. Następnie podjął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, w 1920 otrzymał stopień doktora praw.
Jako uczeń gimnazjum zaangażowany w działalność publicystyczną na rzecz Polskiego Stronnictwa Ludowego, w 1907 wydalony z gimnazjum. Od 1908 członek PSL, pracował w redakcji „Przyjaciela Ludu” (od 1918 do 1920 współredaktor). Podczas studiów założyciel organizacji studentów-ludowców. Po rozłamie w PSL 13 grudnia 1913 był jednym z organizatorów Polskiego Stronnictwa Ludowego – Lewicy, od kwietnia 1914 członek jego Rady Naczelnej.