Antonio de Berrio (ur. ok. 1520, zm. 1596 lub 1597Michael Anthony, First in Trinidad, Circle Press, 1985, s.13) – gubernator Trynidadu i Gujany, uczestnik wojny z Maurami o Grenadę, żołnierz księcia Alby.
Antonio de Berrio był żonaty z Marią de Oruina, siostrzenicą Jimeneza Gonzala de Quesady odkrywcy Bogoty i sąsiednich terenów. W 1579 roku Quesada zapisał mu w spadku El Dorado, a zapis uhonorował król Filip II, mianując go generałem El Dorado i gubernatorem Gujany.
Antonio de Berrio dla odszukania El Dorado zorganizował kilka wypraw na Wyżynę Gujańską. Pierwsza odbyła się 1 stycznia 1584 roku. Liczyła 80 konkwistadorów i jej trasa przechodziła przez Kordyliery Wschodnie, międzyrzeczem Mety i Tomo do rzeki Orinoko i podnóży Wyżyny Gujańskiej. Tam zatrzymała go pora deszczowa, jednakże dowiedział się o istnieniu miasta-państwa Manoa, które uznał za poszukiwane El Dorado. Po zbadaniu zachodniego wybrzeża wyżyny w 1585 roku powrócił do Bogoty. Po tej wyprawie, przeprowadził się do ujścia rzeki Orinoko, gdzie założył miasto Sao Thome de Gujana, na Trynidadzie zaś miasto San José de Oruña.