Wróciwszy do domu, Heini śpiewa jedną z zasłyszanych wśród członków Hitlerjugend piosenek. Jego ojciec bije go z tego powodu i zmusza do zapisania do organizacji komunistycznej. Dowiedziawszy się o planach ataku komunistów na marsz Hitlerjugend, Heini ucieka i ostrzega nazistów przed planowaną pułapką, podczas której miano użyć broni palnej i dynamitu. Staje się tym samym bohaterem dla Hitlerjugend, jednak wśród komunistów zostaje okrzyknięty zdrajcą. Jego matka, zrozpaczona tym, próbuje popełnić samobójstwo i zabić przy okazji syna, jednak Heiniemu udaje się przeżyć. Ojciec z kolei zaczyna mieć wątpliwości, czy aby jego syn nie ma jednak racji.
Heini stopniowo staje się coraz bardziej zaangażowany w ruch narodowo-socjalistyczny, zaś jego ojciec dochodzi do wniosku, że jednak nazizm jest lepszy dla Niemiec niż komunizm. W finale filmu Heini ginie zasztyletowany przez komunistycznego agitatora. Po śmierci staje się bohaterem ruchu HitlerjugendEric Rentschler, The Ministry of Illusion: Nazi Cinema and Its Afterlife, Cambridge, Massachusetts: Harvard University, 1996, , s.