HMS Iron Duke – brytyjski pancernik, okręt główny typu Iron Duke, druga jednostka Royal Navy noszącą tę nazwę. Nosił nazwę pochodzącą od księcia Wellingtona. Służył jako jednostka flagowa Grand Fleet podczas I wojny światowej, także w czasie bitwy jutlandzkiej. Przez większą część tego konfliktu bazował wraz z resztą Grand Fleet w Scapa Flow. thumb|left|Jerzy V i admirał Callaghan na pokładzie HMS „Iron Duke” thumb|left
Historia Okręt zwodowano 12 października 1912 w Portsmouth. Był pierwszą jednostką swojego typu. Po wejściu do służby jednostka dołączyła do Home Fleet jako okręt flagowy admirała sir George`a Callaghana. Krótko przed wybuchem walk Callaghan został zastąpiony przez Johna Jellicoe, który uczynił z „Iron Duke” okręt flagowy nowo zorganizowanej Grand Fleet. Jedynym dużym starciem zbrojnym, w którym wziął udział okręt w I wojnie światowej, była bitwa jutlandzka (31 maja 1916). Służył wtedy w 2 Eskadrze Bojowej (ang. 2nd Battle Squadron). Później pancernik został na krótki czas okrętem flagowym Davida Beatty, kiedy ten objął dowodzenie nad Grand Fleet pod koniec 1916. Jednak ten dowódca szybko przeniósł swój proporzec na HMS „Queen Elizabeth”.