W marcu wystąpił w zespole Anglii B w pojedynku z drużyną Niemiec, a tydzień później, mimo krytyki ze strony mediów za swój marny występ, otrzymał powołanie do pierwszej reprezentacji. 2 kwietnia 1955 roku zadebiutował w spotkaniu ze Szkocją. Miał wtedy 18 lat i 183 dni, co spowodowało, że stał się najmłodszym debiutantem w kadrze po II wojnie światowej; jego rekord pobił dopiero w 1998 roku Michael Owen, który w chwili debiutu miał 18 lat i 59 dni. Trzy tygodnie później United skorzystali z faktu, że wciąż można było zgłosić go do drużyny młodzieżowej, dzięki czemu wystąpił w trzecim z rzędu finale FA Youth Cup. Decyzję o wystawieniu reprezentanta Anglii w drużynie juniorskiej mocno krytykowano. Matt Busby został zmuszony do napisania artykułu, w którym bronił tego posunięcia i stwierdził, że Edwards odegrał kluczową rolę w zdobyciu pucharu.