mały|Grób Zygmunta Hübnera na cmentarzu Powązkowskim Zygmunt Hübner (ur. 2 stycznia 1879 w Opocznie, zm. 14 lipca 1966 w Warszawie) – polski prawnik, polityk, minister.
Życiorys Był synem notariusza Józefa Karola Sebastiana (1836–1909) i Marianny z Filipowskich (1847–1931). Miał starszą siostrę i młodszego brata Józefa (1883–1918), który 13 kwietnia 1931 pośmiertnie został odznaczony Krzyżem Niepodległości.. Po ukończeniu gimnazjum w Piotrkowie rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu w Odessie, które zakończył w 1907 r. Następnie pracował jako aplikant sądowy w Radomiu, a w 1915 r. został sędzią pokoju. W grudniu 1916 r. został wiceprezydentem Radomia. Od 1 września 1917 objął stanowisko prokuratora Sądu Okręgowego w Radomiu.
Ponadto działał w Polskim Komitecie Czerwonego Krzyża i Komisji Szacunkowej Rolnej do spraw Strat Wojennych.
II Rzeczpospolita W odrodzonej Polsce, 1 grudnia 1918 r. został prokuratorem Sądu Okręgowego w Warszawie. Był także sekretarzem Zarządu Głównego Zrzeszenia Sędziów i Prokuratorów. Zasiadał w komitecie redakcyjnym „Gazety Administracji i Policji Państwowej”. Dnia 1 stycznia 1921 r. mianowano go prokuratorem Sądu Apelacyjnego w Warszawie.