Od 1959 r. działał też przez dziesięć lat w warszawskim Wojewódzkim Ośrodku Krajoznawczo-Turystycznym. Zajęcie to przyczyniło się jeszcze bardziej do pogłębienia jego wiedzy krajoznawczej - zwłaszcza pod względem metodycznym. W wyniku tej pracy powstało kilka praktycznych opracowań, np. "Poradnik młodego krajoznawcy", czy "Poznajmy Ojcowiznę". W ciągu kilkudziesięciu lat pracy pedagogicznej stale był związany z krajoznawstwem, szczególnie wśród młodzieży szkolnej. W wyniku tej pracy społecznej organizował koła krajoznawcze w macierzystych szkołach.
Związki z Towarzystwem Przyjaciół Warszawy Po zakończeniu działalności w Wojewódzkim Ośrodku Krajoznawczo-Turystycznym (nawiązał kontakt z nowo powstałym Towarzystwem Przyjaciół Warszawy. To właśnie on założył Komisję Młodzieżową w TPW. Pierwszy opracował programy kursów wiedzy o Warszawie, które dotąd służą nauczycielom i instruktorom. Wprowadził wtedy swego rodzaju eksperyment, propagujący prowadzenie zajęć z wiedzy o Warszawie w małych grupach młodzieżowych, lecz w cyklu pięcioletnim. Na kursach słuchacze zdobywają kolejno: w szkole podstawowej - Zieloną, Czerwoną i Brązową Odznakę Młodego Przyjaciela Warszawy, a w szkole średniej - Srebrną i Złotą Odznakę.