Karol Fryderyk Abramowski (ur. 6 listopada 1792 w Elblągu, zm. 3 sierpnia 1877 w Elblągu) – urzędnik pruski, starosta elbląski, polonofil.
Był synem Krystiana, kupca elbląskiego, oraz Marii Elżbiety z domu Thiel, córki straganiarza i szynkarza w Elblągu. Miał kilkoro młodszego rodzeństwa – trzy lub pięć sióstr oraz dwóch braci, z których Krzysztof Henryk (1796–1829) został dyrektorem banku, a Jerzy (1805–1838) referendarzem. W 1804 rozpoczął naukę w gimnazjum w Elblągu, pobierając jednocześnie prywatne lekcje języków nowożytnych, muzyki, rysunku, jazdy konnej, tańca, fechtunku oraz odbywając wspólnie z ojcem i braćmi wakacyjne podróże; studiował następnie na uniwersytecie królewieckim. Po ukończeniu studiów w kwietniu 1815 podjął pracę referendarza w rejencji w Królewcu. Odbył też ochotniczą służbę wojskową w regimencie huzarów. Od kwietnia 1819 był asesorem rejencji w Królewcu.