thumb|Mitarashi-dango mały|Anko dango thumb|Botchan-dango (specjalność miasta Matsuyama, Sikoku) – tradycyjne japońskie kluski robione z mochiko, czyli mąki ryżowej, zbliżone do mochi. Często podaje się je do zielonej herbaty.
Dango są jadane przez cały rok, na różne sposoby, zależnie od pory roku. Zazwyczaj podaje się po trzy-cztery sztuki nabite na szpadkę.
Rodzaje dango Istnieje wiele rodzajów dango, a ich nazwy pochodzą zazwyczaj od użytych przypraw:
anko-dango – z popularną w Japonii słodką pastą z czerwonej fasoli azuki; botchan-dango – dango w trzech kolorach, barwione: czerwoną fasolą, jajkiem, zieloną herbatą; chichi-dango – lekkie, słodkawe, zazwyczaj jadane jako deser; denpun-dango – wersja z wyspy Hokkaido, zrobiona z mąki ziemniaczanej goma-dango – z ziarnem sezamu, kluski są jednocześnie słodkie i słone; hanami-dango – dango jedzone w czasie hanami; kina-ko-dango – z mączką z opiekanej soi; kushi-dango – dango na patyku; mitarashi-dango – polane syropem z sosu sojowego, cukru i skrobi; teppan-yaki – dango na patyku, o smaku teppan-yaki (potraw smażonych na żelaznej patelni).
W języku potocznym Japońskie przysłowie: „Hana yori dango” (花より団子), które można oddać jako „lepsze dango niż kwiaty”, oznacza, że wartości praktyczne są ważniejsze od estetycznych.