214-220 (1931), Muralt i Kurt Goldstein.
Dorobek naukowy Monakow jako pierwszy opisał połączenia dróg ruchowych i czuciowych mózgu. Przypisuje się mu odkrycie "stacji przełącznikowej" w śródmózgowiu obejmującej drogi nerwowe biegnące od siatkówki i kory wzrokowej. Boczne jądro klinowate określane jest niekiedy jako jądro Monakowa: Monakow był pierwszym, który przedstawił jego połączenia z móżdżkiem. Opisany przez niego w 1910 roku pęczek czerwienno-rdzeniowy nazywany jest czasem pęczkiem MonakowaMonakow C. Der rote Kern, die Haube und die Regio hypothalamica bei einigen Säugetieren und beim Menschen. [w:] Arbeiten aus dem Hirnantomischen Institut. Arb. hirnanat. Inst. Zürich, Wiesbaden, J.F. Bergmann, 1905-1916. Tom 3, pp.51-267; tom 4: 103-225.
W 1914 wprowadził pojęcie diaschizy (diaschisis) opisujące uszkodzenie mózgu, powodujące zmiany w zachowaniu które mogą być cofnięte podczas zdrowienia. Słowo wywodzi się z greki i oznacza "całkowicie wyłączony". Według Monakowa mózgowie składa się z wielu elementów, i jego funkcjonowanie zależy od delikatnej równowagi między nimi: zaburzenie funkcji jednej z jego części może wywołać efekt zależny od części mózgu nie uszkodzonej bezpośrednio.