Białoruska Armia Wyzwoleńcza (biał. Беларуская Вызвольная Армія, BWA), występująca pod kryptonimem „Czarny Kot” (biał. „Чорны Кот”) – białoruska zbrojna organizacja nacjonalistyczna i antykomunistyczna działająca na obszarze Białoruskiej SRR w II poł. lat 40. i na pocz. lat 50. XX wieku.
Zarys historyczny W okresie okupacji niemieckiej w latach 1941–1944 na terenie sowieckiej Białorusi działała konspiracyjna Białoruska Partia Niepodległościowa (PNB), której celem było wywalczenie niezawisłego państwa białoruskiego. W poł. 1944 r., kiedy do ziem białoruskich zbliżała się Armia Czerwona, działacze PNB powołali Białoruskie Wojska Krajowe (Беларускае Краёвае Войска), partyzantkę mającą prowadzić walkę niepodległościową z Sowietami. W jej skład weszły początkowo nieliczne oddziały partyzanckie, działające jeszcze pod okupacją niemiecką oraz zaplecze organizacyjne, tworzone przez członków PNB. Od jesieni 1944 r. na Białoruś były desantowane z niemieckich samolotów grupy różnej wielkości składające się z Białorusinów ze składu batalionu desantowego „Dalwitz”, stacjonującego w Prusach Wschodnich. Dołączali oni do dotychczasowych oddziałów partyzanckich lub tworzyli nowe.