thumb|right|240px|Nicolás de Ovando Nicolás de Ovando y Cáceres (ur. ok. 1450, zm. 29 maja 1511) – hiszpański konkwistador, arystokrata, gubernator Indii Zachodnich, rycerz zakonu Rycerzy Alcantary.
Nicolás de Ovando y Cáceres był protegowanym Juana Rodríguez de Fonseca, arcybiskupa Burgos, nadzorcy Indii Zachodnich. W roku 1502 został mianowany przez króla Ferdynanda II, gubernatorem Indii Zachodnich. Tytuł przejął po Kolumbie, a stanowisko po Francisco de Bobadilla odwołanemu do Hiszpanii. Do Nowego Świata przybył w lutym 1502 roku na 30 statkach i z 2500 osadników. Wśród pasażerów byli późniejszy biskup Bartolomé de Las Casas oraz Francisco Pizarro. Po przybyciu na Hispaniolę Nicolás de Ovando mianował swoim zastępcą Diego de Valazqueza.
Nicolás de Ovando y Cáceres wyróżniał się bezwzględnymi i okrutnymi rządami wobec miejscowych Indian. W 1503 roku przywrócił prawo wprowadzone przez Kolumba, zwane systemem repartimiento. System zakładał przyznawanie hiszpańskim osadnikom stu lub wielokrotności stu Indian i korzystanie z ich służby według własnego uznania. Prawo to było bezwzględnie egzekwowane, niszcząc struktury społeczne Indian.