W okresie międzywojennym zrobił maturę, a służbę wojskową odbył w Batalionie Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 7 w Śremie, po czym osiadł w Horodyszczach, gdzie poznał żonę Natalię. Później został nauczycielem, a następnie kierownikiem placówek oświatowych w Horodyszczach oraz Czartorysku i Ołyce. Uczył m.in. języka polskiego i ukraińskiego. Jednak historia znowu go potrzebowała. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 września 1929 w korpusie oficerów rezerwy piechoty. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał na ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Łuck i posiadał przydział w rezerwie do 44 pułku piechoty Strzelców Kresowych w Równem. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1935 i 331. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty.
W czerwcu 1939 powołany został do służby czynnej w 24 pułku piechoty. W kampanii wrześniowej dowodził 8 kompanią strzelecką w pięciodniowych walkach w Borach Tucholskich, zakończonych niewolą. Do 1945 przebywał w czterech obozach: Itzehoe, X A Sandbostel, Lubece i VI B Doessel. W Lubece przebywał razem z synem Józefa Stalina – Jakubem Dżugaszwilim, świetnym szachistą. Wyzwolili go Amerykanie. Wrócił do Polski, do żony i dwóch synów.