Dając się poznać jako dobry organizator i mając skłonności reformistyczne, związał się blisko z Robertem Baldwinem, przywódcą kanadyjskich reformistów. Baldwin zaprosił Hincksa do grupy kontrolerów w celu zbadania nieprawidłowości w zarządzaniu budową Kanału Welland. Stało się to dla niego przepustką do działalności politycznej i służby publicznej.
Hincks choć był reformistą, daleki był od radykalnych poglądów reprezentowanych przez Williama L. Mackenziego. Oponował także przeciwko użyciu przemocy w celach politycznych. Gdy dotarły do niego wiadomości o rychłym wybuchu rebelii, schronił się i w ukryciu pozostał przez dziesięć dni, dopóki sytuacja się nie uspokoiła. Po rebelii dołączył do tych umiarkowanych reformistów, którzy walczyli (początkowo nieskutecznie) o powołanie w kolonii rządu przedstawicielskiego. W 1838 r. założył w Toronto pismo Examiner i później w Monteralu Pilot, oba propagujące idee reformistyczne.