thumb|Świbka morska thumb|Kwiatostan świbki morskiej Świbka (Triglochin Riv. ex L.) – rodzaj roślin należący do rodziny świbkowatych (Juncaginaceae Rich.), obejmujący 26 gatunków występujących niemal na całym świecie, z czego dwa w Polsce: świbka błotna i świbka morska.
Nazwa naukowa rodzaju pochodzi od greckich słów (treis – trzy) i (glochin – szpic) i odnosi się do kształtu owoców tych roślin.
Zasięg geograficzny Świbka jest rodzajem kosmopolitycznym, występującym na całym świecie. Jedynymi regionami nie zasiedlonymi przez przedstawicieli tego rodzaju są Makaronezja, zachodnia i północno-wschodnia Afryka tropikalna, wyspy środkowego Atlantyku, wyspy zachodniego Oceanu Indyjskiego, Półwysep Arabski, Indochiny, Azja Południowo-Wschodnia, wyspy Pacyfiku, Ameryka Środkowa, północna Ameryka Południowa i Antarktyka. Gatunki flory Polski świbka błotna Triglochin palustris L. świbka morska Triglochin maritima L.
Morfologia Pokrój Smukłe rośliny sitopodobne, tworzące kolonie.
Łodyga Grube kłącze.
Liście Przeważnie wyłącznie liście odziomkowe, równowąskie, wzniesione, tworzące pochwę liściową z języczkiem, wierzchołkowo całobrzegim lub dwuklapowym.