Piękny dla myślących można by z tego wysnuć obrazek, jak w jednej i tej samej osobistości, dwa tak sprzeczne przymioty złączone być mogły: rozbójnik – łotr, z tak silnym uczuciem wdzięczności. W parę lat po tym zdarzeniu Ostaszewski, z przyczyny iż rozkazów rządów by budować koniecznie łazienki, grożąc w razie przeciwnym odebraniem tychże przez rząd, szlachcic już wiekowy, wierzący tylko w korzyści z roli i gospodarstwa, a nie rozumiejący takowych zakładów zdrojowych, postawił dla zakrycia się przed rządem mały domek z dwiema wannami. A gdy tym rządu nie zadowolił, sprzedał tę majętność Teofilowi hrabiemu Załuskiemu, który to majątek od 1796 roku zostaje w posiadaniu tego imienia, słynny teraz z wód mineralnych i pięknie zbudowanego zakładu kąpielowego.” ("Historia Ostaszewskich w Iwoniczu", Archiwum Diecezjalne w Przemyślu, s. 47-52).
Utrzymywał kontakty z Hugonem Kołłątajem. Dwaj bracia Hugona, Rafał Kołłątaj i Jan Kołłątaj, byli świadkami na ślubie jego córki Antoniny z Józefem Podoskim w Iwoniczu 14 lutego 1796.Księga ślubów parafii Iwonicz 1786-1835, str. 15: https://geneteka.genealodzy.pl/.
Zmarł w 1816 w Krościenku Wyżnym. Pochowany został w Klimkówce.