źedro ‘wiadro’), typowy dla wielu gwar mazowieckich i lubelskich. Mieszanie „je” z „ja”. W niektórych przypadkach jest to powszechne wśród gwar polskich z wyjątkiem południowej Małopolski przejście nagłosowego „ja” w „je” (np. jegoda ‘jagoda’), w innych typowa dla północnopolskich gwar, zwłaszcza mazowieckich z podlaskimi, zamiana „je” w „ja” w wyrazach pochodnych od „jechać” (np. jadźe ‘jedzie’). Przejście nagłosowego „ra” w „re” (np. redło ‘radło’), typowe dla różnych gwar północnopolskich. Przejście śródgłosowego „ar” w „er” (np. umer ‘umarł’), typowe dla gwar pomorskich i mazowieckich z warmińskimi i mazurskimi. Zamiana końcówki „-ali” na „-ely”, np. (śely ‘siali’). Dysymilacja zbitek spółgłosek zwartych „kt” do „cht” (np. chto ‘kto’) i szczelinowych „chrz” do „krz” (np. krzesny ‘chrzestny’) typowa dla różnych polskich gwar.