Jezioro Paklicko Wielkie jest objęte strefą ciszy.
Historia mały|Jaz 714 znajdujący się w pobliżu jeziora Wokół jeziora grupuje się szereg stanowisk archeologicznych datowanych na okres już od mezolitu (8300–4500 lat p.n.e.). Osadnictwo to było stałe, ponieważ poszczególne stanowiska archeologiczne dotyczą praktycznie wszystkich epok, aż do wczesnego średniowiecza. Część stanowisk jest zaliczana do grupy najwcześniejszych punktów osadniczych usytuowanych w północno-zachodniej części Słowiańszczyzny Zachodniej.
Badania archeologiczne przeprowadzone w 2011 i 2012 przez naukowców Instytutu Archeologii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu na wyspie znajdującej się na jeziorze, doprowadziły do odkrycia reliktów osady istniejącej na przełomie VIII i IX wieku. Była to słowiańska osada rusztowa, która pierwotnie służyła za miejsce kultu. Prowadził do niej 120-metrowy most o szerokości trzech metrów. Wykopaliska prowadzone w przybrzeżnym mule pozwoliły na odkrycie licznych kości zwierząt, które składano prawdopodobnie w ofierze. Odkrycie to jest ewenementem, ponieważ po raz pierwszy znaleziono osadę tego typu wybudowaną na terenach zajmowanych przez Słowian.