Po powrocie do kraju pracował jako biolog. Jednocześnie kontynuował swoje zainteresowania historyczne, prowadząc kwerendy archiwalne i dokumentując dzieje ewangelicyzmu w Polsce, a szczególnie w Warszawie. Był autorem szeregu obszernych artykułów, w większości w prasie ewangelickiej, poświęconych udziałowi polskich protestantów w życiu kulturalnym, gospodarczym i naukowym Warszawy. Wydał też trzy pozycje książkowe — Cmentarz ewangelicko-augsburski w Warszawie (1989), Cmentarz ewangelicko-reformowany w Warszawie (1989, z żoną Jadwigą Antoniną z domu Skwarcz), Cmentarze ewangelickie w Warszawie (1989). Prace te miały charakter słowników biograficznych osób pochowanych na obu warszawskich cmentarzach ewangelickich (oraz członków ich rodzin).
Został pochowany w alei E (grób 18) na Cmentarzu Ewangelicko-Augsburskim w Warszawieśp. Eugeniusz Szulc.
Przypisy
Bibliografia Michał Grynberg, Księga Sprawiedliwych, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1993, s. 695 Jan Szturc, Ewangelicy w Polsce. Słownik biograficzny XVI-XX wieku, Ośrodek Wydawniczy "Augustana", Bielsko-Biała 1998, s. 293–294 Eugeniusz Szulc, Cmentarz ewangelicko-augsburski w Warszawie, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1989, s.