Francja była bardzo zaniepokojona zainteresowaniem brytyjskim i pruskim sprawami osmańskimi, o którym świadczyły ruchy Dieza i Ainsliego.
Diez był człowiekiem świetnie wykształconym, znawcą nauk humanistycznych a zwłaszcza Orientu, członkiem berlińskiej Akademii Nauk i przyjacielem Goethego, któremu doradzał gdy pisarz podejmował tematykę arabską bądź turecką w swych powieściach.
Diez pomógł w karierze Friedrichowi Tholuckowi duchownemu i uczonemu, którego przyjmował w swym berlińskim domu.
Bibliografia Zbigniew Anusik, Dyplomacja szwedzka wobec kryzysu monarchii we Francji w latach 1787–1792, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego Łódź 2000, s. 165-166. Diez'sche Klebebande aus den Berliner Sammlungen
Katharina Mommsen, Goethe und Diez Sitzungberichte de Akademie der Wissenschaften zu Berlin, 1991. Franz Babinger, Ein orientalischer Berater Goethes, Heinrich von Diez, Goethes Jahrbuch 1913. Goethe's Fantasies about the Orient Veit Eighteenth-Century Life.2002; 26: 164-180
Kategoria:Ludzie oświecenia Kategoria:Niemieccy orientaliści Kategoria:Urodzeni w 1751 Kategoria:Zmarli w 1817 Kategoria:Ambasadorowie Prus w Turcji